Καλώς ήρθατε στη Ζόμπιλαντ.
Επιστρέψατε για τη συνέχεια; Μετά από τόσο καιρό;
Τι να πω; Σας ευχαριστώ.
Έχετε πολλές επιλογές σχετικά με τα ζόμπι. Εκτιμούμε που διαλέξατε εμάς.
Ξέρετε ότι οι Εσκιμώοι έχουν ένα σωρό λέξεις για το χιόνι;
ΑΠΟΥΤ
ΠΙΞΙΡΠΟΚ
ΚΙΜΟΥΞΟΥΚ
Τα τελευταία χρόνια επιβιώσαμε
μόνο επειδή γνωρίσαμε τους αιμοδιψείς εχθρούς μας καλύτερα κι απ' τον εαυτό μας.
Από την τελευταία φορά που σας είδαμε, τα ζόμπι έχουν εξελιχθεί,
οπότε τους δώσαμε διαφορετικά ονόματα.
Την κυρία αυτή την κυνηγάει το πιο χαζό ζόμπι, το οποίο αποκαλούμε Χόμερ.
ΧΟΜΕΡ
Σ' έναν κόσμο χωρίς YouTube, ποιος δεν διασκέδασε με έναν Χόμερ;
Δυστυχώς, για κάθε Χόμερ, υπάρχει κι ένας Χόκινγκ...
ΧΟΚΙΝΓΚ
όπως τον Στίβεν.
Ή η λίγο λιγότερο πετυχημένη αδερφή του, η Μπίατριξ, που έχει λίγο μυαλό ακόμα.
Άνοιξε!
Έξυπνη κοπέλα.
Λοιπόν, το τελευταίο.
Για μισό λεπτό, τι ήταν αυτό;
Λοιπόν, αυτή τη φορά, ας παίξουμε το Ονόμασε το Ζόμπι.
Ναι;
Το Νίντζα. Σιωπηλό, θανάσιμο.
ΝΙΝΤΖΑ
Το πρώτο που ακούς είναι η ίδια σου η κραυγή.
Φαντάζεστε πόσο θέλαμε να σπάσουμε τον κώδικα των ζόμπι.
Όμως η ζωή δεν είναι μόνο επιβίωση.
Από τότε που στερηθήκαμε την κανονική μας ζωή, ψάχνω ένα μέρος να ριζώσω.
Ο παλιόφιλός μου ο Ταλαχάσι έχει ένα ρητό: "Δώσ' τα όλα ή γύρνα σπίτι σου".
Δεν είναι η χαρακτηριστική του ατάκα, αλλά μου έδωσε μια ιδέα.
Γιατί να μην τα δώσω όλα...
και να γυρίσω σπίτι;
Χαίρε, γαμηστερέ αρχηγέ.
Υπάρχουν και χειρότερα μέρη να αράξεις.
Κάτσε, γιατί να γίνει αυτός πρόεδρος;
Μια χαρά πρόεδρος θα ήμουν. Θα φιλούσα κάνα δυο χέρια, θα ταχτάριζα κάνα μωρό.
-Θα έφερνες αξιοπρέπεια στο αξίωμα. -Ευχαριστώ.
Δεν έχεις τα φόντα. Εγώ θα γίνω πρόεδρος και θα κάνω τη Λιτλ Ροκ αντιπρόεδρο.
Άρα, θα γίνω εγώ πρόεδρος αν σε σκοτώσουν τα ζόμπι.
Δεν είχα αυτό στο μυαλό μου όταν σου πρόσφερα τη θέση, αλλά ναι.
Έχω τον εξής κανόνα: Απόλαυσε τα μικρά πράγματα.
Το κάναμε πολύ συχνά αυτό τις πρώτες μέρες στον Λευκό Οίκο.
Ζήσαμε πολύ ξεχωριστές στιγμές κάνοντας έναν οίκο σπίτι μας.
Να 'χεις χρόνια πολλά...
Σημάδεψε ψηλά. Καλό!
ΧΑΡΗ ΜΕ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ ΓΟΥΕΣΛΕΪ ΣΝΑΪΠΣ
Πρόεδρος Ταλαχάσι
Με τη Γουίτσιτα βυθιστήκαμε στη δική μας εκδοχή οικιακής ευτυχίας.
Όχι ακριβώς ευτυχία, αλλά οικιακή ζωή σίγουρα.
-Ξανάπεσε το πανί από τα μάτια του Αβραάμ; -Όχι, δεν έπεσε, εγώ το έβγαλα.
Είναι τρομακτικό. Μας κοιτάει όλη νύχτα.
Το βλέμμα αυτό απελευθέρωσε τους σκλάβους. Κι έδωσε τέλος στον Εμφύλιο.
Θα 'πρεπε να λέμε κι ευχαριστώ που μας μπανίζει.
Θυμάσαι τι έγινε την τελευταία φορά που έβγαλες το ύφασμα;
Με έβαλες να κοιμηθώ στον καναπέ του Λίνκολν;
-Καλύτερα έτσι; -Πολύ καλύτερα.
Ωραία.
-Σ' αγαπώ πολύ, μωρό μου. -Συγγνώμη.
Είσαι πανέμορφο.
Πρέπει να σου βρούμε γυναίκα.
Κάνεις λάθος. Ό,τι ρομαντισμός μού απέμεινε ανήκει στο Κτήνος αυτό.
Καλά. Τότε, πρέπει να βρούμε κάποιον για μένα.
Δεν θα 'ναι δύσκολο, αν είσαι πρόθυμη να τα φτιάξεις με ζόμπι.
Τι λες, δηλαδή; Δεν θα βρω ποτέ γκόμενο,
δεν θα παντρευτώ, δεν θα κάνω οικογένεια;
Εμείς είμαστε οικογένειά σου. Ένα στα τρία δεν είναι κι άσχημα.
Η Λιτλ Ροκ είχε έντονη επιθυμία να αφήσει τη φωλιά.
Εδώ που τα λέμε, ο Ταλαχάσι δεν ήταν πατρική μορφή με μεγάλη κατανόηση.
Λιτλ Ροκ!
Όπως και να 'χει, ήμασταν οικογένεια.
Και πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε ο ιός, μέναμε σε ασφαλές μέρος,
κάτι που έκανε κάθε μέρα να μοιάζει με Χριστούγεννα.
Είναι κανείς εδώ; Χο-χο-χο.
Καλά Χριστούγεννα!
-Γεια σου, Ταλ. -Άγιε Βασίλη.
Τι θέλεις για τα Χριστούγεννα, μικρούλα μου; Ένα πόνι;
Θα ήθελα να πάψεις να με λες "μικρούλα".
Βασικά, είσαι μικρή και είσαι κορίτσι.
Εγώ δεν είμαι μικρούλα, αλλά να σου πω τι θα ήθελα;
Χέστηκα για το τι θα ήθελες.
Δεν θέλω να φανώ γλυκανάλατος,
αλλά οι μέρες στη Λεωφόρο Πενσιλβάνια 1600 ίσως ήταν οι καλύτερες της ζωής μου,
ακόμη και της προ ζόμπι εποχής.
Μισό λεπτό.
Θεέ μου. Όχι.
ΤΖ. Ρ. Ρ. ΤΟΛΚΙΝ
Πρώτη έκδοση του Τόλκιν, έγραψες και αφιέρωση.
Το όνομά μου μαγαρίζει αυτό το τέλεια διατηρημένο χαρτί.
Ευχαριστώ. Και το δικό σου. Δεν σταμάτησες. Ευχαριστώ πολύ.
Είναι λιγάκι συγκινητικό.
Δεν βρήκα χαρτί περιτυλίγματος, αλλά μην ανησυχείς.
Σκίσ' το και άνοιξέ το. Δεν πειράζει. Ο Ταφτ είναι.
Ήταν ο πιο χοντρός πρόεδρός μας.
Οπότε έχει περισσέψει πολύ, αν χρειαστείτε χαρτί περιτυλίγματος.
Κολόμπους, δεν πήρα τίποτα από σένα.
Ό,τι ακριβώς ήθελα. Άλλο ένα όπλο.
Όχι ένα οποιοδήποτε όπλο. Είναι 45άρι Κολτ.
Κι όχι ένα απλό 45άρι Κολτ. Είναι του βασιλιά.
-Της Αγγλίας; Της Δανίας; Του Λιχτενστάιν; -Μόνο ένας βασιλιάς υπάρχει.
Ο Έλβις Άαρον Πρίσλεϊ, γαμώτο, ο σπουδαιότερος όλων.
Ο βασιλεύς των βασιλέων.
Έδωσε το όπλο αυτό στον Νίξον όταν επισκέφτηκε τον Λευκό Οίκο.
Κι εγώ σου το δίνω, οπλισμένο και γεμάτο.
Έριχνε με αυτό το όπλο στην αυλή του.
Στο παλάτι του βασιλιά, στο Μέμφις του Τενεσί. Σας είπα για την Γκρέισλαντ;
-Μόνο εκατό φορές. -Κάποια μέρα θα πάμε μαζί.
Θα πάω να ρίξω τώρα.
Νομίζω ότι είδα μερικά ζόμπι κοντά στο μνημείο του Λίνκολν.
-Θα έρθω μαζί σου. -Θα πάω μόνη μου.
-Χριστούγεννα είναι. -Όχι Χριστούγεννα, 17 Νοεμβρίου έχουμε.
Η Λιτλ Ροκ έψαχνε άτομα της ηλικίας της.
Το θέμα είναι ότι υπήρχαν εκεί έξω. Αλλά επιλέξαμε να κρατήσουμε αποστάσεις.
Φρικτό για όποιον ένιωθε καθηλωμένος στη φωλιά.
ΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
Θεέ μου, πολύ τρομακτικό,
αλλά καθόλου ρεαλιστικό.
Μια χαρά θα είναι.
Μακάρι να μη μου θύμιζε τόσο τον εαυτό μου.
Έλα τώρα. Τι έπαθες εσύ;
Τίποτα.
Καλά. Δεν είχα σκοπό να το κάνω τώρα.
Κοίτα, λες συνέχεια ότι ενεργώ εκ του ασφαλούς
και ξέρω ότι τελευταία έχουμε βαλτώσει λίγο.
Οπότε, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ζωηρέψουμε τα πράγματα από το να...
Να παντρευτούμε;
-Ε, ναι, με περισσότερο ενθουσιασμό. -Το Διαμάντι της Ελπίδας είναι αυτό;
Ελπίζω. Θέλω να γίνεις η δεσποινίς Οχάιο. Ή μάλλον η κυρία Οχάιο.
Είναι πολύ άδικο. Ξέρεις τη γνώμη μου.
-Τι; -Το έχουμε συζητήσει.
Σύμφωνα με τη μικρή, αλλά τρομερά οδυνηρή πείρα μου, μόνο ένα κάνουν οι παντρεμένοι.
-Τι; Τσακώνονται; Το κάνουμε ήδη αυτό. -Παίρνουν διαζύγιο.
Δεν νομίζω να καταλήξουμε εκεί. Πού θα βρίσκαμε δικηγόρους;
-Δεν ξέρω τι να πω. -Μην πεις τίποτα, ακόμα.
Εντάξει; Ήταν λάθος μου. Σε έφερα σε δύσκολη θέση.
Σκέψου το μόνο, και πες μου όταν είσαι έτοιμη.
Όλα θα πάνε ακριβώς όπως πρέπει.
Τι λέει, μάγκα μου; Τι τρέχει; Σου 'πεσε βαρύ το χθεσινό έγκνογκ;
-Άσχημα τα νέα. -Άσχημα τα νέα;
Ξέρεις τι ακυρώνει τα άσχημα νέα; Τα καλά νέα.
-Σήμερα η Γουίτσιτα θα πει... -Άντε γεια.
"Αγαπητοί Κ και Τ, νιώθουμε σκατά που φεύγουμε.
Συγγνώμη, δεν είμαστε καλές στα σημειώματα. Γ και ΛΡ".
Μάλιστα. Δεν είναι καλές στα σημειώματα; Και λίγα λες.
Θα το πάρει πολύ βαριά που του πήραμε το Κτήνος.
Να μάθει να μη δένεται τόσο πολύ.
Μη δένεσαι ποτέ. Θυμάσαι; Αυτό ήταν το πρόβλημα με τον Κολόμπους, δέθηκε πολύ.
Ο Ταλαχάσι νομίζει ότι είναι μπαμπάς μου.
Ναι, αλλά είσαι τυχερή που δεν έχεις γκόμενο.
Τον έχεις δει να χρησιμοποιεί μπατονέτες; Μία ώρα τελετουργία πριν πάει για ύπνο.
-Σταμάτα. -Τι; Καλά, συγγνώμη.
Όχι, σταμάτα. Σταμάτα.
Ναμαστέ.
Γεια.
Όταν έφυγε η Γουίτσιτα, ένιωσα σαν να με πυροβόλησαν.
Ύστερα από εβδομάδες αυτολύπησης,
σκέφτηκα ότι λίγα ψώνια θα με βοηθούσαν να την ξεχάσω.
Δεν είναι ότι ήθελα να αρχίσω αμέσως προετοιμασίες γάμου.
Δεν είμαι τρελός.
Και ποιος παντρεύεται τον χειμώνα; Άνοιξη, μάλιστα.
-Αν και με την υγρασία, τα μαλλιά μου... -Έλεος! Δεν μπορώ να ακούω βλακείες πια.
-Έχει περάσει ένας μήνας. -Ναι, είμαι τελείως χαμένος.
Λοιπόν, σ' αφήνω να κλαψουρίζεις μία μέρα ακόμα.
Μετά, θα πρέπει να ξεκολλήσεις, γαμώτο.
Αυτή η ιδέα σου να βρούμε ένα σπιτικό μάς έκανε μαλθακούς.
Και όταν λέω "μας", εννοώ "σε".
Ώρα να βρούμε κι εμείς τα κότσια και να φύγουμε. Κι όταν λέω "εμείς", εννοώ "εγώ".
Ανήκω στον δρόμο. Μόνος μου. Μοναχικός καβαλάρης.
Είσαι ευπρόσδεκτος να έρθεις.
-Ναι, μα όταν γυρίσουν, δεν θα 'μαστε εδώ. -Δεν θα γυρίσουν ποτέ.
-Το 'χω. -Όχι, όχι.
Εντάξει.
Καλό. Έριξες στο ποτό σου με το όπλο σου.
ΚΑΝΟΝΑΣ 2: ΔΙΠΛΗ ΒΟΛΗ
Όχι κι άσχημα.
Καλό ήταν. Αλλά σίγουρα δεν ήταν ΖΤΧ.
ΖΟΜΠΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
ΖΤΧ σημαίνει "Ζομποκτονία της Χρονιάς".
Όπως ένα πρεζόνι που αναζητά την υπέρτατη μαστούρα,
στον Ταλαχάσι δεν αρκεί πλέον η "Ζομποκτονία της Εβδομάδας".
Βραβείο που θα απονέμαμε στον Ντέιβ Σάντερμαν από το Ριβερσάιντ στην Αϊόβα.
Αυτό αξίζει να το δείτε.
Ψόφα, ζόμπι!
Γουρούνι!
Συγχαρητήρια, Ντέιβ.
ΖΟΜΠΟΚΤΟΝΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Δεν σου το έχω ξαναπεί αυτό. Δεν το έχω πει σε κανέναν.
Στις φλέβες μου κυλάει ινδιάνικο αίμα.
-Αυτή τη στιγμή που μιλάμε; -Ναι, αυτή τη στιγμή.
Της φυλής των Μπλάκφουτ, για την ακρίβεια. Οι πιο ελεύθεροι άνθρωποι στην ιστορία.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, περιφέρονταν στις πεδιάδες,
χωρίς σπίτια, χωρίς νόμους, χωρίς περιουσία,
χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε αρχηγούς, χωρίς να ακούν συζύγους.
Άκουγαν...
το κάλεσμα του βουβαλιού.
Και κυνηγούσαν τα βουβάλια,
οδηγώντας τα μέχρι το χείλος του γκρεμού όπου σκοτώνονταν.
Το μεγάλο άλμα του βουβαλιού.
Δεν ξέρω γιατί δεν είπα ποτέ σε κανέναν για το αίμα Μπλάκφουτ που έχω.
Μάλλον πρόκειται για ιερό μυστικό.
Ειλικρινά, είσαι το πρώτο χλωμό πρόσωπο που έχω εμπιστευτεί αληθινά,
γιατί ήσουν πάντα στο πλευρό μου. Νοιάζεσαι και ακούς πραγματικά.
Μόνο αν βρίσκεστε σε σινεμά 4D,
μπορείτε να καταλάβετε πόσο άσχημα μυρίζει η Ζόμπιλαντ.
Γι' αυτό μου αρέσουν τόσο τα κεριά.
Σήμερα θα επέλεγα άρωμα μπισκότο ή αύρα από τις Μπαχάμες.
Θεέ μου! Συγχώρεσέ με, σε παρακαλώ. Η γούνα είναι ψεύτικη!
Χίλια συγγνώμη. Σε πέρασα για...
-Με πέρασες για ζόμπι; -Ναι.
Όχι δα. Δεν τρώω κρέας. Είμαι χορτοφάγος. Βίγκαν, για την ακρίβεια.
-Συγγνώμη. Γεια σου, με λένε Κολόμπους. -Μάντισον.
-Γεια. Χαίρω πολύ. -Παρομοίως.
Μάλιστα. Αγκαλιαζόμαστε κιόλας. Λίγο σύντομα. Χαίρω πολύ.
Χαίρομαι που αγγίζω άνθρωπο.
-Μη μου δίνετε σημασία. -Γεια. Το σώμα μου, παρακαλώ.
Γεια. Από δω ο Ταλαχάσι. Αυτή είναι η Μάντισον. Μάντισον, ο Ταλαχάσι.
Ο μπαμπάς σου είναι;
Αν είναι δυνατόν, ο λιγάκι πιο μεγάλος, πιο όμορφος φίλος του.
-Χαριτωμένο. -Εδώ μένεις;
Όχι, κύριε επιθεωρητά. Μένω σε κατάψυξη με παγωτά.
Κρατά τα ζόμπι μακριά, αν και κάνει παγωνιά.
Έχεις σκεφτεί ποτέ να την κλείσεις;
Δεν έβρισκα πουθενά τον διακόπτη. Ήλπιζα να κοπεί το ρεύμα.
Ναι, είναι φοβερό. Όσο βρέχει, τα φράγματα παρέχουν ενέργεια.
Απ' ό,τι φαίνεται, όχι νοημοσύνη.
Νομίζω ότι είσαι ιδιαίτερα επικριτικός. Νιώθω πολλή αρνητική ενέργεια προς εμένα.
-Σοβαρά; -Θεέ μου! Να το πάλι.
-Ναι, το είδα. -Αυτό με πληγώνει.
Είμαι πολύ καλή στο να επιβιώνω.
Έχω πάντα μαζί μου σπρέι πιπεριού. Και τρέχω πάρα πολύ γρήγορα.
Μάλλον επειδή έκανα πολλή γιόγκα και ποδήλατο.
Γυμναστική! Συγγνώμη, κάνω κι εγώ πολλή γυμναστική.
Ο πρώτος κανόνας μου. Είναι πολύ χαζό, αλλά έχω κανόνες επιβίωσης στη Ζόμπιλαντ.
-Αλήθεια; -Ναι.
Κι εγώ!
Έχεις κανόνες επιβίωσης;
Βασικά, ο κανόνας μου είναι να μένω στην κατάψυξη.
Έχουμε κατασκηνώσει λίγο πιο κάτω, στον Λευκό Οίκο.
-Στον Λευκό Οίκο; Θεέ μου. -Θα 'θελες να μας κάνεις παρέα;
-Θα το ήθελα πολύ. -Ωραία.
Ωραία. Πόσους κανόνες έχεις;
-Σε ενδιαφέρουν οι κανόνες μου; -Θέλω να τους μάθω όλους.
-Ο δεύτερος είναι η διπλή βολή. -Διπλή βολή.
-Διπλή βολή, ναι. -Σου έριξα δύο βολές.
Με πέτυχες.
Δολοφονήθηκα.
Εντάξει, ξέρω τι σκέφτεστε. Δεν είναι καθόλου ο τύπος μου.
Έχοντας πληγωθεί από τη Γουίτσιτα,
χαιρόμουν που μιλούσα σε κάποια που μύριζε κερί, όχι ουίσκι και μπαρούτι.
Η Γουίτσιτα και η Λιτλ Ροκ έφυγαν. Και μείναμε μόνα τα αγόρια. Οι εργένηδες.
Αυτός ο τύπος προκαλεί χάος.
Το οποίο με οδηγεί στον κανόνα νούμερο 53, υγρά μαντηλάκια.
ΚΑΝΟΝΑΣ 53: ΥΓΡΑ ΜΑΝΤΗΛΑΚΙΑ
Αμέ.
-Απίστευτο που τα θυμάσαι όλα αυτά. -Ευχαριστώ.
-Είναι φοβερό. -Ευχαριστώ.
-Είσαι πολύ τυχερός, το ξέρεις; -Τι;
Επειδή βρήκες κάποιον τόσο έξυπνο να σε φροντίζει.
Τους περισσότερους της ηλικίας σου τους εγκαταλείπουν.
Αυτό είναι πολύ θλιβερό.
Ναι, είμαι τόσο τυχερός.
-Να κάνουμε μια σύσκεψη στο Οβάλ Γραφείο; -Ναι.
Παιδιά, δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαστε στον Λευκό Οίκο. Είναι πολύ κουλό.
Ξεφορτώσου την.
Ξέρεις γιατί ζει ακόμα;
Επειδή τα ζόμπι τρώνε μυαλά, κι αυτή δεν έχει καθόλου.
Εντάξει; Δεν πειράζει, όμως, αφού θα φύγω τα ξημερώματα.
-Κολόμπους; -Ναι;
Μπορείς να με ξεναγήσεις;
Εδώ είναι το Οβάλ Γραφείο.
Γιατί το λένε έτσι;
-Έτοιμη; -Έτοιμος;
-Έτοιμος είμαι. -Έτοιμη.
-Τέλεια. -Κι εγώ.
-Πάμε. -Πλάκα έχει αυτός.
-Ναι, φοβερός. Καλύτερα να μην του μιλάς. -Εντάξει.
Το πιο σημαντικό αξιοθέατο.
Το υπνοδωμάτιο του Λίνκολν. Απίστευτο, αλλά ο Λίνκολν δεν κοιμήθηκε ποτέ εδώ.
-Δεν ήθελα ξενάγηση, χαζούλη. -Τι;
-Γεια σου. -Γεια.
-Τι συμβαίνει; -Δεν ξέρω.
-Δεν με βρίσκεις όμορφη; -Είσαι πολύ όμορφη.
Είσαι τόσο όμορφη όσο εκείνο το κορίτσι από το δωμάτιο 406.
Απλώς... νιώθω λίγες τύψεις.
Λόγω θρησκείας;
Ξέρω τρόπους να το παρακάμψουμε.
-Όχι. Σε παρακαλώ. Δεν μπορώ. -Κοίτα, χρόνια ζούσα μόνη σε καταψύκτη.
Ή θα το κάνουμε τώρα ή θα σφίξω τα δόντια και θα το κάνω με τον παππού.
Εντάξει.
-Θεέ μου! Είσαι τόσο καυτός! -Η υγρασία φταίει.
Αχ, ναι!
Βρε...
Ορμάνε, αλλά δεν σκάνε.
Ναι!
Σκατά.
Συγγνώμη, το παλιό καριοφίλι του Ουάσινγκτον.
Δώρο στον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ από τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας.
Τουσέ.
-Άκουσα έναν περίεργο θόρυβο. -Ναι, κι εγώ ακούω περίεργους θορύβους.
Ναι, εμείς που κάναμε σεξ ήμασταν.
Κανόνας νούμερο ένα.
ΚΑΝΟΝΑΣ 1: ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
Μάλλον κανόνας νούμερο 32 γι' αυτήν.
ΚΑΝΟΝΑΣ 32 ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
Τι; Έλα.
Ωραία. Έτοιμος;
-Πάμε! -Εντάξει, φύγαμε. Έλα.
Γαμώτο.
Σκατά.
Αγάπη μου, γύρισα.
Θεέ μου, γύρισες. Θέλω να πω... Ωραία.
Δεν θα μείνω. Ήρθα μόνο να πάρω όπλα.
-Στη 1:00 το πρωί; -Ναι, μετά από έναν μήνα που λείπεις.
Η Λιτλ Ροκ έφυγε.
ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ
Ήταν υπέροχα. Ένιωσα τόσο ωραία που βγήκα και πάλι στον δρόμο.
Ναι, κι εμείς περνάμε πολύ καλά εδώ, έτσι; Μαζί.
Μαζέψαμε κι έναν καινούριο. Ένα αγόρι.
Κάνα δυο χρόνια πιο μεγάλος από τη Λιτλ Ροκ. Είναι από το Μπέρκλεϊ.
Από το Μπέρκλεϊ;
-Από το Μπέρκλεϊ είπες; -Ναι.
Από το γαμο-Μπέρκλεϊ;
Παίζει κιθάρα.
Βγάλε τον σκασμό τώρα! Ξέρω τι πρόκειται να μου πεις.
Τα 'φτιαξε με μουσικό!
Έλα, ρε φίλε. Δεν νομίζεις ότι υπερβάλλεις λιγάκι, τόσο δα;
Ναι, ίσως υπερβάλλω. Συγγνώμη, έχεις δίκιο.
Συνέχισε.
Είναι ειρηνιστής.
Έχει επιβιώσει τηρώντας αυστηρά πολιτική αποφυγής διαμάχης, όπως ο Γκάντι.
Όχι!
Γαμημένες κάλτσες, σανδάλια, σταρόχορτα!
Γαμημένες μπάλες μπάσκετ!
Όχι, αλήθεια, δεν έχω τίποτα εναντίον των ειρηνιστών.
Θέλω απλώς να τους κάνω τη μούρη κρέας.
Θέλω να πω... Έχεις πολύ ωραία φωνή.
-Σ' ευχαριστώ πολύ. -Ναι.
Έχεις ακούσει ποτέ για την Γκρέισλαντ;
Ο Έλβις ήταν απατεώνας. Κατάκλεψε τους μαύρους.
Δεν ξέρω. Πάντα ήθελα να πάω εκεί.
Ναι, κι εγώ.
-Ωραία θα είναι στην Γκρέισλαντ. -Ναι, θα είναι.
Ήμουν σίγουρη ότι ήταν χαζή ιδέα, οπότε έκανα κάτι που δεν κάνω ποτέ.
Της είπα όχι. Μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε μετά.
Άφησε ένα σημείωμα και την έκανε.
Αντιλαμβάνεστε όλοι την ειρωνεία του πράγματος;
Ανησυχώ πολύ, παιδιά.
Θα ταξιδέψουν μέχρι εκεί μόνο με μια κωλοκιθάρα.
Και με καμία πρόθεση να την κοπανήσουν σε κάποιον. Επειδή αυτός είναι χίπης.
Πρέπει να σκοτώνει τους νεκρούς, όχι να τους ακολουθεί.
Θεέ μου.
-Κάτι συμβαίνει εκεί έξω. -Τι;
Ο Μπέρκλεϊ μάς είπε για ένα νέο είδος ζόμπι που είναι πιο δυνατό, πιο γρήγορο,
πιο θανάσιμο και καλύτερα προσαρμοσμένο στο κυνήγι.
Τι; Από το μυαλό σου τα βγάζεις; Αν θες να έρθουμε μαζί σου, απλώς ζήτα το.
-Ειλικρινά, ήρθα μόνο για όπλα και εφόδια. -Έλα. Μη μας ικετεύεις, θα το κάνουμε.
-Ξέρεις ότι εσύ φταις για όλα. -Εγώ;
-Αν δεν την είχες διώξει... -Όχι ακριβώς.
Όχι, δεν έφυγα εξαιτίας του. Έφυγε κι αυτή εξαιτίας σου.
Τι;
Έχεις καλές προθέσεις, αλλά είσαι αυταρχικός.
-Μάλιστα. Είμαι αυταρχικός; -Δεν είναι πια παιδί.
Ναι, δεν είναι παιδί, αλλά μου φαίνεται ότι μας χρειάζεται.
Τέλος πάντων. Θα πάμε να τη βρούμε.
Ξεκινάμε την αυγή.
Μόλις είναι και πάλι ασφαλής, θα τραβήξω τον δρόμο μου.
Οπότε, δεν λέμε αντίο...
-Είμαι φρικτή στα σημειώματα. -Τραγική.
Ναι, το ξέρω. Το ανέφερες στο σημείωμα.
Ίσως...
Ίσως αντέδρασα λιγάκι υπερβολικά.
Η πρόταση με φρίκαρε κάπως.
Καταλαβαίνεις τι προσπαθώ να πω.
Θεέ μου. Συγγνώμη.
Ξέρεις πόσο δύσκολα το λέω αυτό.
Επειδή μισώ τις γυναίκες που ζητούν συγγνώμη συνεχώς χωρίς να υπάρχει λόγος.
Αλλά στη συγκεκριμένη περίσταση, ζητάω πραγματικά συγγνώμη.
Σ' ευχαριστώ. Σημαίνει πολλά για μένα.
Δεν ξέρω, ίσως αυτό να είναι...
Κάτι σαν σημείο καμπής για εμάς.
Ναι, ίσως.
Κολόμπους, θα έρθεις στο κρεβάτι;
Ωχ, αμάν.
Κοίτα να δεις!
Χαίρομαι που τα είπαμε. Πραγματικό σημείο καμπής.
Γεια.
-Η αδερφή σου είναι αυτή; -Γαμώτο.
-Σίγουρα δεν χρειάζεσαι βοήθεια; -Όχι, το 'χω.
Το Κτήνος επέστρεψε.
Ανυπομονώ να βάλω τα χέρια μου στο...
Τι διάολο;
Όχι, όχι, όχι.
Αποκλείεται το βανάκι αυτό να πλησιάσει την Γκρέισλαντ,
όπου βρίσκεται ίσως το καλύτερο αυτοκίνητο της Αμερικής, η Fleetwood 1955 του Έλβις.
Όχι. Μόνο ένας πραγματικός άντρας οδηγεί ροζ Κάντιλακ.
Ίσως το κάνω κανόνα αυτό.
ΜΟΝΟ ΑΝΤΡΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΡΟΖ ΚΑΝΤΙΛΑΚ
Μπα, το ξανασκέφτηκα, οι κανόνες είναι για χέστηδες.
-Μην το πάρεις προσωπικά. -Να μην το πάρω προσωπικά; Αυτό κάνω εγώ.
-Ναι, έχεις δίκιο, είναι προσωπικό. -Ναι. Έλα, όλα θα πάνε καλά.
Ακόμα και ο Ταλαχάσι ξέρει ότι στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι.
Οχήματα με μπαταρίες και λειτουργικά εξαρτήματα βρίσκονται σπάνια πλέον,
λόγω χρόνιας παραμέλησης και αχρησίας.
Αποσπώμενος καθρέφτης.
Δεν μπορούμε να είμαστε επιλεκτικοί πια.
-Άκρη. -Τι; Εντάξει.
Εντάξει.
Αυτό δεν συνέβη ποτέ.
-Θα σου ανοίξω. -Μπορώ. Θα ξαπλώσω πίσω.
Πιάσε.
Να πάρει. Το 'χω!
Τι στον γεροδιάολο;
-Σκατά. -Τι;
-Γεια σας! -Γεια.
Θα την αφήσουμε σε κάνα καταφύγιο μη θανάτωσης ζώων;
Έλα τώρα, άνθρωπος είναι. Δεν θα την αφήσουμε μόνη της εδώ.
Ναι, να μην αφήσουμε την κοπέλα του Κολόμπους.
Καλά.
Βανάκι. Ωραία.
Δεν θα νιώσω τύψεις. Με άφησες και ήμουν χάλια.
-Πολύ γρήγορα συνήλθες. -Ευχαριστώ.
Μπορείτε να με βοηθήσετε;
-Πάω εγώ. -Εντάξει.
-Είναι βαριές. Ευχαριστώ. -Αλίμονο.
-Έλα, μπες μέσα. -Ωραία. Είσαι πολύ καλός.
ΚΑΝΟΝΑΣ 7: ΜΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΠΟΛΛΑ
Μακαπίτου, Ασκοβατέα, Σουνουκακάο...
Εγκεφαλικό παθαίνει;
Ψάχνω ινδιάνικο όνομα. Οπότε σκάσε, μην πας πίσω στην κατάψυξη.
Εντάξει.
Δεν σου είπα. Γνωριστήκαμε στο εμπορικό.
Ναι, εκεί έμενα.
Όπως στο Ξύπνημα των Νεκρών.
Τελευταία φορά που τσέκαρα, ήταν μετά την πτώση της ακρόπολης.
-Ήταν πολύ θλιβερό όταν έπεσε η ακρόπολη. -Ναι, ακριβώς.
Μάντισον, θύμισέ μου, όταν γνωριστήκαμε,
με σημάδεψες με όπλο και έκλεψες το αμάξι μου;
Όχι. Όταν γνωριστήκαμε, σου είπα ότι είσαι πολύ έξυπνος.
-Α, ναι. -Και μετά το κάναμε.
Σωστά. Έτσι έγινε.
Ταξιδάκι! Φύγαμε.
Θα 'ναι μακρύ το ταξίδι αυτό.
Λατρεύω τη μυρωδιά του μπαρουτιού το πρωί.
Προσωπικά, προτιμώ το πατσουλί.
Μήπως... Μήπως έχεις χόρτο;
Πάντοτε ήθελα να καπνίσω πάρα πολύ χόρτο.
Σου μοιάζω τύπος που θα είχε χόρτο μαζί του;
-Όχι. Δεν... Συγγνώμη, ήθελα να πω... -Εννοείται.
-Και βέβαια έχω. Λατρεύω τον μπάφο. -Μου την έφερες.
-Μα κοίτα με. -Ναι.
Είναι ωραίο να έχεις κάποια άλλη γυναίκα κοντά.
Ναι.
Για να μιλάς για σχέσεις.
-Συνταγές. -Δαχτυλίδια.
Θεέ μου.
-Θεέ μου. -Γαμώτο.
Ναι, ξέρω.
Το βρήκα στο συρτάρι δίπλα στο κρεβάτι. Νομίζω ανήκε στην Πρώτη Κυρία ή...
Ξέρεις κάτι; Έχεις δίκιο. Όντως ανήκε στην πρώτη κυρία.
Νομίζω ότι δόθηκε στην πρώτη κυρία κι αυτή το απέρριψε άσπλαχνα.
Μα ποια ηλίθια δεν θα δεχόταν ένα τέτοιο δαχτυλίδι;
Ίσως κάποια ηλίθια που δεν ήθελε να γονατίσει.
Να δεσμευτεί.
Να αλυσοδεθεί σε κάτι παγιωμένο.
ΚΑΝΟΝΑΣ 4: ΖΩΝΕΣ
-Γαμώτο. Είσαι καλά; -Να πάρει!
Ξέχασα τον κανόνα για τις ζώνες.
Ξέρει και τους κανόνες;
Της είπα κάποιους.
-Εβδομήντα τρεις. Υπάρχουν κι άλλοι; -Όχι, αυτοί είναι όλοι.
-Πρέπει να ρίξω μια ματιά. -Περάσατε αρκετό χρόνο μαζί, έτσι;
Τι γλυκό.
Είστε τόσο γλυκούληδες μαζί. Μου αρέσετε.
Καλά τα βλέπω τα πράγματα.
ΚΑΝΟΝΑΣ 18: ΖΕΣΤΑΜΑ
Είναι πολύ ευκίνητος.
Αυτό είναι το καλό του. Είναι πολύ ευλύγιστος.
-Οχάιο, όταν τελειώσεις αυτό που κάνεις... -Τι; Ναι.
Τι; Όχι, όχι. Αποκλείεται. Δεν θα πετύχει.
Ξέρεις τη γνώμη μου για τους κλόουν.
-Όχι αυτό. -Ποιο;
Εκείνο εκεί.
Φαίνεται καλό.
Να δω κι εγώ;
Ναι. Ορίστε.
Ναι.
Ο παππούς φαίνεται μικροσκοπικός.
Το βλέπεις αυτό;
Είσαι μικροσκοπικός, πώς-σε-είπαμε.
Τώρα δεν είσαι. Τώρα είσαι.
Τώρα δεν είσαι.
Μικρός. Μεγάλος. Μικρός.
-Αξιαγάπητη είναι. -Ναι, είναι. Είμαι τυχερός.
Μικρός. Μεγάλος. Μικρός.
Αντιδράς υπερβολικά.
Με τη Μάντισον δεν είναι σοβαρό.
Ήταν θέμα συγκυριών. Δεν είχα επιλογή.
-Θα μπορούσες να πεις το ίδιο και για μας. -Τι;
-Συγκυρία, έλλειψη επιλογών. -Αλήθεια το πιστεύεις αυτό;
Ενώ εσείς είστε σαν αδελφές ψυχές. Προορίζεστε να ανταλλάξετε βαθιές σκέψεις.
Μπορεί να έχεις δίκιο, ίσως είμαστε αδελφές ψυχές. Επειδή είναι καλή, εντάξει;
Και είμαι κι εγώ καλός. Ενώ εσύ δεν είσαι, είσαι κακιά.
-Δεν είμαι κακιά. -Ναι, είσαι.
Έχω χάσει την αδερφή μου.
Μπορεί να έχει πεθάνει, κι εσύ πηδάς μια αιωνίως 21χρονη.
-Αν θέλω να είμαι κακιά, θα είμαι. -Δεν έχω τα κατάλληλα παπούτσια.
-Μπορώ να σου δανείσω ένα ζευγάρι πέδιλα. -Αλήθεια;
Πλάκα έκανε. Έκανε πλά... Παιδιά, είστε πολύ σαρκαστικοί.
Δεν είναι και πολύ ευγενικοί. Με συγχωρείς. Απλώς αγνόησέ τους.
Ναι.
-Αγνόησέ μας. -Σε παρακαλούμε, αγνόησέ μας.
Βλέπεις; Κακία.
Και γαμώ!
Αυτό είναι.
Επιτέλους ένα όχημα με στυλ.
Παιδιά, σε ένα τέτοιο πάρταρα με τους 3 Doors Down. Ήταν πολύ...
Γαμώτο.
Τι;
-Γινόμαστε όλο και καλύτεροι. -Κολόμπους.
Ταλαχάσι.
Το καπό είναι 12:00, το πορτ μπαγκάζ είναι 6:00. Είσαι τα μάτια μας.
Μην ανησυχείτε, παιδιά.
Αυτοί μας φοβούνται πιο πολύ απ' ό,τι εμείς αυτούς.
Θεέ μου, αυτό δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο.
Τι να κάνω;
-Ξέρεις που οι μαζορέτες κάνουν πυραμίδα; -Ναι.
-Κι ότι οι τρεις στη βάση την κρατάνε όλη; -Ναι.
Χέστηκα τι θα κάνεις, μην είσαι στα πόδια μου μόνο.
Λοιπόν, 8:00.
Είπες ότι μπροστά είναι 12:00; Γαμώτο. Συγγνώμη, 2:00.
Έντεκα! Εφτάμιση!
Έξι η ώρα. Έξι!
Δικός μου.
Μία και τέταρτο.
Είναι 1:13, 1:20. Δεν ξέρω. Προς τα κει πάει.
-Γιατί φωνάζετε αριθμούς; -Έντεκα!
-Δώδεκα! -Έξι!
Δύο η ώρα!
Οχτώ.
-Έξι η ώρα. -Σκατά.
Μία η ώρα. Έξι και μισή.
Δέκα! Οχτώ!
-Οχτώ η ώρα! Οχτώ! -Γαμώτο.
Σκατά!
-Σίχαμα! -Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Μία η ώρα!
Δύο και μισή! Τρεις! Μία!
Εντάξει. Ρίχνω στις 3:00.
Πάνω στην ώρα, Κολόμπους.
Μία η ώρα! Δέκα και μισή!
Έντεκα!
Ξέρετε κάτι; Πρόκειται για Χόμερ.
-Άκυρο! Όχι 11:00. Μη χαραμίσεις σφαίρα. -Χόκινγκ!
-Τι; Γαμώτο.
-Προσπαθεί να με δαγκώσει. -Νίντζα!
Θεέ μου!
Με έσωσες.
Ωραία. Ας ηρεμήσουμε.
-Ταλ, μία η ώρα. -Συγγνώμη, μπισκοτάκι.
Δεν τελειώσαμε ακόμα.
Τι διάολο;
ΚΑΝΟΝΑΣ 2: ΔΙΠΛΗ ΒΟΛΗ
Πήγες να μου ξεφύγεις, γαμιόλη.
Ήταν το πρώτο Τ-800 που συναντούσαμε. Το ονομάσαμε έτσι από τον Εξολοθρευτή.
-Ταλ; -Ναι;
Τα Τ-800 ήταν ένα μεταλλαγμένο είδος ζόμπι,
πιο δυνατά, πιο φονικά και πιο δύσκολο να σκοτωθούν.
Ένα κι ένα κάνει ακόμα δύο, ε;
ΤΡΙΠΛΗ - ΤΕΤΡΑΠΛΗ - ΠΕΝΤΑΠΛΗ - ΕΞΑΠΛΗ ΒΟΛΗ
ΕΝΝΙΑΠΛΗ -Ή ΟΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ- ΒΟΛΗ
Ήταν οι υπέρτατοι θηρευτές, στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.
Αποφασισμένα και αμείλικτα όπως οι συνονόματοί τους,
μόλις επέλεγαν στόχο, τα Τ-800 δεν έπαυαν αν δεν καταβρόχθιζαν το θήραμά τους.
Τι διάολο, γαμώτο;
Βλέποντας αυτό το Τ-800 από κοντά, ανησυχήσαμε ακόμη πιο πολύ
που η Λιτλ Ροκ ήταν κάπου εκεί έξω μόνο με έναν χίπη και μια κιθάρα.
Φοβερό τραγούδι.
Εσύ το έγραψες;
Ρώτησα καμιά χαζομάρα;
-Συγγνώμη, ήμουν 11 όταν ήρθαν τα ζόμπι. -Δεν ήταν χαζομάρα.
Γέλασα επειδή νομίζεις ότι θα σου έπαιζα καμιά χαζοδιασκευή.
Όχι, εγώ το έγραψα φυσικά.
Αφού σου άρεσε αυτό, το επόμενο θα το λατρέψεις.
Αλλά το δουλεύω ακόμα, οπότε να είσαι επιεικής.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΘΑ ΣΕ ΣΩΣΕΙ
Ποίημα του Ταλαχάσι.
Ταξίδι προς την Γκρέισλαντ Με άνεση και χάρη
Μικρό μου βανάκι, τσίμπα ένα παπάρι
Φύγαμε, μωρό μου!
Πάμε να δούμε τον βασιλιά και να βρούμε τη Λιτλ Ροκ!
-Σας φάνηκε ότι μόλις... -Κοντύναμε;
ΣΤΟΠ ΣΟΒΑΡΗ ΒΛΑΒΗ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ
Να πάρουμε το αμάξι του κλόουν.
Όχι. Θα τα χαλάσουμε. Δεν μπορώ τους γαμημένους κλόουν!
Σε στιγμές μεγάλης ατίμωσης όπως αυτή,
οι αρχαίοι πολεμιστές σαμουράι ήταν αναγκασμένοι να κάνουν χαρακίρι,
έναν τελετουργικό τρόπο αυτοκτονίας με ξεκοίλιασμα.
Η μαμά μου είχε το ίδιο αμάξι.
-Και η δικιά μου. -Και η δικιά μου.
Κωλοβανάκι.
Και συνεχίζουμε.
Πάντοτε ήθελα να ανοίξω μια επιχείρηση
όπου άγνωστοι θα μετέφεραν με το αμάξι αγνώστους με αντάλλαγμα χρήματα.
Ας πούμε ότι είσαι μεθυσμένος και θες να σε πάει κάποιος σπίτι.
Ψάχνεις απλώς στο ίντερνετ και μπαίνεις στο αμάξι ενός αγνώστου.
Και θα σε πάει όπου θέλεις.
Μάλιστα. Και μετά σε σκοτώνει.
-Ναι. -Και θα έχουν τσίχλες ή γλειφιτζούρια.
Αυτά μου έμαθαν οι γονείς μου.
Έλεγαν "Αν ένας άγνωστος σου δώσει γλυκά ή τσίχλες, μπες στο αμάξι του". Τέλεια.
Αν πάει να σε δολοφονήσει, θα τον αξιολογείς με ένα σύστημα βαθμών.
Αν πάει να σε δολοφονήσει, θα παίρνει μηδέν βαθμούς.
-Αν δεν το προσπαθήσει, πέντε βαθμούς. -Μάλιστα.
Μάντισον, πολύ ωραία η ιδέα σου.
-Αποκλείεται να μην πάει καλά. -Απλώς, το σύστημα των ταξί είχε ελάττωμα.
Είσαι καλά;
-Νομίζω ότι ζεσταίνομαι. -Αλήθεια;
Είχα συνηθίσει στην κατάψυξη τόσο καιρό. Ας βγάλω αυτό.
Ναι, φυσικά. Λογικό ακούγεται.
Νιώθω περίεργα. Η γλώσσα μου...
Η γλώσσα μου... Η γλώσσα μου...
-Αρχηγέ; Καλύτερα να σταματήσεις κάπου. -Ναι;
-Όχι. -Σταμάτα.
-Όχι, προχωράμε καλά τώρα. -Σταμάτα!
-Ναι. -Καλά, εντάξει.
Ξερατό.
Δεν ξέρω, ίσως τα καταφέρει.
Τι εννοείς; Εσύ λες πάντα "μην το ρισκάρεις".
Ποιος θα 'θελε να έχει την τιμή;
Εγώ δεν θα είχα πρόβλημα, αλλά δεν θέλω να με πείτε εγωιστή.
Έλα τώρα. Είναι ζωντανό, σκεπτόμενο ον. Κατάλαβες; Είναι ζωντανό πλάσμα.
Κοίτα, ξέρω ότι είστε ερωτευμένοι ή κάτι τέτοιο,
αλλά σε δύο λεπτά θα έχει γίνει...
Ζόμπι, όχι κάποιο είδος δεινόσαυρου. Αυτό είναι το σωστό.
Αν αγαπάς κάτι, το πυροβολείς στη μάπα, ώστε να μη γίνει ανθρωποφάγο τέρας.
-Ναι, ξέρω. -Πολύ καλά τα λέει.
Ίσως ήρθε η ώρα να φανείς γενναίος.
Λένε ότι όταν σου συμβαίνει κάτι κακό, έχεις τρεις επιλογές:
Το αφήνεις να σε καθορίσει, να σε καταστρέψει ή να σε δυναμώσει.
Ώρα να πούμε την πικρή αλήθεια.
-Όχι! Μην έρχεσαι κοντά μου! -Μάντισον, σε παρακαλώ.
-Σε παρακαλώ, Μάντισον. -Μη μου κάνεις κακό.
-Όχι, μη! -Περίμενε, άκουσέ με.
-Περίμενε. -Όχι.
-Μάντισον, στάσου. -Είμαι ένα τέρας.
-Σε παρακαλώ.
Άκου, ξέρω ότι δεν γνωριζόμαστε πολύ καλά.
Γνωριστήκαμε με τη βιβλική έννοια, βέβαια. Πιστεύω ότι είσαι υπέροχος άνθρωπος.
Λοιπόν... Όχι τώρα πια.
Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
Μπορούμε να...
-Λυπάμαι πολύ. -Λοιπόν, ελάτε, πάμε.
ΚΑΝΟΝΑΣ 7: ΜΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΠΟΛΛΑ
Δεν θα πω ψέματα ότι πεθαίνω κι από τη στεναχώρια μου, αλλά...
Λυπάμαι.
-Δεν της άξιζε κάτι τέτοιο. -Ευχαριστώ, φίλε.
-Ευχαριστώ. -Έχει δίκιο.
Φρικτός θάνατος, ακόμα και για τη...
-Έλα τώρα. Μάντισον τη λένε, το ξέρεις. -Μάντισον.
Ναι, το ξέρεις. Μάντισον τη λένε. Μάλλον την έλεγαν.
Ήταν πραγματικό πρόσωπο, εντάξει;
Είχε περίπλοκα συναισθήματα, σκέψεις και ενδιαφέροντα.
Της άρεσαν τα δελφίνια και τα ουράνια τόξα. Και τα διπλά ουράνια τόξα.
Συμφωνώ, είναι κρίμα.
-Καλά. -Προφανώς, δεν ήθελα κάτι τέτοιο.
-Και τι θέλεις; -Θέλω να βρω την αδερφή μου.
Κι εγώ.
-Ωραία. -Ωραία.
-Ωραία. Τέλεια. Απίθανα. -Υπέροχα. Τέλεια.
Θα 'ναι μακρύ το ταξίδι.
ΜΕΜΦΙΣ - ΓΚΡΕΪΣΛΑΝΤ
ΓΚΡΕΪΣΛΑΝΤ
Εδώ είμαστε.
Φιλαράκο, μη μου θυμώσεις που σε ξύπνησα, αλλά φτάσαμε.
Θεέ μου.
Κάθε επιλογή που έκανα στη ζωή μου με οδήγησε σε ακριβώς αυτή τη στιγμή, εδώ,
τώρα, στον αριθμό 3764 της λεωφόρου Έλβις Πρίσλεϊ.
Νιώθω σαν κοπελίτσα του 1954.
Και ιδού...
Όχι.
Όχι, όχι, όχι!
Φίλε, αν θέλεις για μια στιγμή να...
Θεέ μου. Πάει η Γκρέισλαντ.
Πάει το Κτήνος.
-Πάει η Λιτλ Ροκ. -Πάει η Λιτλ Ροκ;
Μια χαρά δεν μπορώ να πάρω κι εγώ μια φορά στη ζωή μου, γαμώ την τρέλα μου;
Δεν στεναχωρήθηκες μόνο εσύ.
Φύγε. Ξεκίνα. Οδήγα. Φύγε τώρα!
Πάμε να φύγουμε από δω.
Η Γκρέισλαντ ήταν ένας σωρός συντρίμμια,
η Λιτλ Ροκ δεν είχε βρεθεί και δεν ξέραμε τι θα κάναμε μετά.
Αλλά μερικές φορές αρκεί να ακολουθήσεις τα σημάδια.
Πορέψου με αυτό που έχεις...
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΧΑΟΥΝΤ ΝΤΟΓΚ
Φλόριντα, 11:00.
Τι;
Ξενοδοχείο Χάουντ Ντογκ. Τι μαλακία.
-Το Κτήνος! -Η Λιτλ Ροκ!
Κοίτα να δεις.
Ενώ δεν είναι η Γκρέισλαντ, αλλά της μοιάζει πάρα πολύ.
-Ναι, όντως. -Λοιπόν, θα χωριστούμε. Εγώ πάω από δω.
Όχι, όχι. Θα της μιλήσω εγώ.
Ως αδερφή της θα της μιλήσω πρώτη. Μείνετε εδώ.
Λογικό.
-Λίγο σεβασμό. -Γιατί; Πιθανότατα είναι νεκρός.
Α, για σένα.
-Είναι πολύ ταπεινωτικό. -Όχι για μένα.
Ναι, το ξέρω.
Εντάξει.
-Ναι. Δεν είναι... Σπρώξε. -Μυρίζει σαν ψοφίμι.
-Καλά. -Δεν μου μπαίνουν. Σταμάτα.
Κρίμα.
Θεέ μου, μου φαίνεται απίθανο.
Είναι απίστευτο.
Ταιριάζει απόλυτα. Νιώθω σαν τη Σταχτοπούτα στον χορό.
Τι; Ζηλεύεις επειδή φοράω ίδιο νούμερο παπούτσι με τον Έλβις Πρίσλεϊ;
Όχι. Δεν είναι άλλωστε τα αληθινά παπούτσια του Έλβις.
ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΒΙΣ
Κρίμα.
Λιτλ Ροκ;
-Ξεκίνα να μιλάς. -Εσύ πρώτα.
-Γεια, με λένε Ταλαχάσι. -Νεβάδα.
-Από πού ακριβώς; -Το Νεβάδα αρκεί.
Τι γυρεύεις στο Χάουντ Ντογκ;
Έχω τρέλα με τον βασιλιά.
Όχι, μην πυροβολήσεις τους φίλους μου.
-Είναι και κανείς άλλος μαζί σας; -Όχι, μόνο εμείς.
Πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε. Ας αφήσουμε κάτω τα όπλα.
Γιατί φοράς τα αληθινά παπούτσια του Έλβις;
Είναι άνετα.
-Εδώ μένεις; -Ναι.
Το κορίτσι που ήρθε με το αμάξι που είναι παρκαρισμένο έξω;
Έφυγε, κι αυτή και ο ποζεράς ο ειρηνιστής της.
-Ο Μπέρκλεϊ. -Ο Μπέρκλεϊ.
Έφυγαν πριν λίγες μέρες.
Και πιστέψτε με, δεν έπρεπε. Είναι επικίνδυνα εκεί έξω.
-Γαμώτο. -Γιατί δεν πήραν το Κτήνος;
-Αυτός είπε ότι ήταν πολύ "κατεστημένο". -Θα το σκοτώσω αυτό το μαλακιστήρι.
Είσαι τυχερός που δεν σου έκανα το ίδιο. Παραλίγο να σε Μαρεϊοποιήσω;
Να τον κάνεις τι;
Να τον Μαρεϊοποιήσω.
Όταν σκοτώνεις κάποιον επειδή τον περνάς για ζόμπι.
Έτσι πέθανε ο Μπιλ Μάρεϊ.
Μα ποιος είναι ο Μπιλ Μάρεϊ; Δεν τον ξέρω καν.
Ο ηθοποιός. Πολύ κρίμα. Δεν διαβάζω περιοδικά και τέτοια πράγματα.
Πολύ κρίμα. Λυπάμαι, είτε τον γνώριζες είτε όχι.
Όλοι οι θάνατοι είναι θλιβεροί. Για μύθος ακούγεται πάντως.
-Συνέβη. -Αμφιβάλλω. Είναι παράξενο. Τι;
Θα πω το εξής για τον Μάρεϊ: Αν μάθω ποτέ ποιος τον σκότωσε, θα τον σκοτώσω.
Κι εγώ. Εσύ πρώτη, εγώ δεύτερος.
Μην τον ακούς. Έχει σκοτώσει πιο πολλούς διάσημους από την κοκαΐνη.
Η κοπέλα που ήταν εδώ είπε πού θα πήγαινε;
Όχι, αλλά αυτός ο βλάκας ο Μπέρκλεϊ δεν σταματούσε να μιλάει γι' αυτό.
Το Μπάμπιλον είναι κοινόβιο, ασφαλές καταφύγιο, προστατευμένο από παντού.
Εντελώς ειρηνικό. Δεν υπάρχουν όπλα ή βία κανενός είδους.
Υπάρχουν πολλοί νέοι εκεί. Η γενιά Ζ που ζει ήρεμα και ειρηνικά.
Ακούγεται ωραίο.
Ξέρω ότι ανυπομονούσες για την Γκρέισλαντ, αλλά αυτό είναι πολύ καλύτερο.
Αντιγράφει πολύ καλά το δωμάτιο-ζούγκλα του βασιλιά,
όπου ηχογράφησε τα δύο τελευταία άλμπουμ του.
Το From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee και...
Το Moody Blue.
Ξέρεις από Έλβις.
Κάθε λάτρης του βασιλιά έχει την ιστορία του.
Η δική σου ποια είναι;
Η μαμά μου με πήγε να δω τον Έλβις όταν ήμουν παιδί. Είχε κάτι ξεχωριστό.
-Η στάση του, η μουσική... -Οι γοφοί, ο κώλος.
Ήμουν μόνο δέκα χρονών, αλλά ο Έλβις έχει κάτι για όλους.
Λίγο αργότερα, στο γυμνάσιο, ο φίλος μου ο Φράνκι Χάμοντ μού είπε...
"Κάνε τον Έλβις".
Είπα "Είμαστε στη βιβλιοθήκη. Θα κάνω φασαρία".
Με έπεισε. Άρχισε να χτυπάει ρυθμικά το μολύβι του κι εγώ σηκώθηκα.
Δεν είσαι παρά ένα κυνηγόσκυλο Που κλαίει όλη την ώρα
Μαζεύτηκαν όλοι γύρω και χειροκροτούσαν. Εγώ ανέβηκα σ' ένα τραπέζι.
Τελείωσα με μια φιγούρα.
Δεν έπιασες ποτέ σου ούτε κουνέλι Και φίλος μου δεν είσαι
Ναι! Κι όλοι ξέσπασαν σε βροντερά χειροκροτήματα.
Και τότε εμφανίστηκε η πιο ωραία του σχολείου,
η Ρόμπιν Ρότζερς, που ούτε γύριζε να με κοιτάξει μέχρι τότε.
Και μου σκάει ένα φιλί στο μάγουλο.
Και για μια στιγμή μόνο, ένιωσα λες και ήμουν ο βασιλιάς.
Ξαφνικά νιώθω να ζηλεύω τη Ρόμπιν Ρότζερς.
Μη μου πεις.
Δεν ξέρω για σένα...
αλλά εγώ νιώθω να ζεσταίνομαι.
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ ΜΠΑΜΠΙΛΟΝ
Φτάσαμε στο Μπάμπιλον.
Σαν τους αρχαίους κρεμαστούς κήπους.
Της Βαβυλώνας.
Όχι. Έχει ονομαστεί από εκείνο το φοβερό τραγούδι του Ντέιβιντ Γκρέι.
Θα ήθελα πολύ να το είχα γράψει εγώ.
Έχουμε μόνο έναν κανόνα: απαγορεύονται τα όπλα.
-Και οι παρτούζες. -Λοιπόν, δώστε τα.
Ορίστε.
Όχι όπλα. Μόνο αγκαλιές.
Καλώς ορίσατε, τότε.
Έλα, κοπελιά. Θα το λατρέψεις το μέρος. Είναι πολύ ασφαλές και εντελώς βιολογικό.
-Είναι φοβερό. -Ωραία.
Θα λιώσουμε τα όπλα σας εδώ και μετά θα σας δώσουμε ένα κρεμαστό.
-Τα λιώνουν; -Ναι, τα λιώνουν.
Είναι συμβολική κίνηση.
Αντίο, βία. Καλώς ήρθες, ειρήνη.
Μόλις τελειώσουμε εδώ, θα σας πάμε στην ταράτσα. Ελπίζω να σας αρέσουν οι σκάλες.
Μια χαρά.
-Ευχαριστώ. -Καλώς ορίσατε στο Μπάμπιλον.
Θα σας καθοδηγήσω.
Τέλεια.
Γεια σου, αδερφέ. Τι λέει;
-Γεια. -Γεια χαρά.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
Ξύπνα, μωράκι μου. Ή τώρα ή ποτέ.
Οι φίλοι μου λένε ότι κοιμάσαι σαν κουρασμένο κουτάβι.
Τι διάολο;
Σκατά.
Ωχ, όχι!
Δεν είναι αλήθεια!
Δεν μπορεί να είναι αλήθεια!
Ρε καριόλη, το αμάξι μου!
Συγγνώμη, μικροσκοπικέ Έλβις. Δεν περίμενα να το βρω παρκαρισμένο στη θέση μου.
Στη θέση σου;
Ακριβώς, στη θέση μου.
Περίεργο. Όταν πάρκαρα, κανείς δεν μου ζήτησε να το βγάλω.
Βασικά, δική μου είναι η θέση.
Γεια, Νεβάδα.
Αλλά όταν είμαι στην πόλη, τη χρησιμοποιώ εγώ.
Τώρα είμαι εγώ στην πόλη, και τη χρησιμοποιώ.
Αν συνεχίσετε έτσι, θα φροντίσω κανείς σας να μην ξαναπαρκάρει στη θέση μου.
-Δεν νομίζω ότι μιλάνε για τη θέση. -Ναι, ούτε κι εγώ.
-Ευχαριστημένος; Ωραία. -Ικανοποιημένος; Μπράβο.
-Ιδέα μου είναι ή σου θυμίζει... -Ναι, παράξενο.
-Δεν σε γουστάρω καθόλου. -Δεν σε γουστάρω καθόλου.
Όχι παράξενο, τρομακτικό.
-Είναι σαν τρομακτικός καθρέφτης. -Μάλλον διπλοπάρκαρες, δηλαδή κατακόρυφα.
Ελπίζω να μην πάρουμε κλήση.
-Ηρέμησε. Δεν υπάρχει θέμα. -Σε πειράζω.
-Τι τρέχει εδώ; -Τι;
-Τι δεν καταλαβαίνεις; -Τι;
-Δεν σου θυμίζει... -Γεια σε όλους.
Τι πράγμα;
-Από δω ο Αλμπουκέρκι, κι εγώ ο Φλάγκσταφ. -Γεια.
Γεια, είμαι ο Κολόμπους.
Υπέροχα.
Από δω ο Ταλαχάσι, η Γουίτσιτα και τη Νεβάδα την ξέρετε.
-Και βέβαια. -Ήρεμα, αγορίνα.
Λυπάμαι για το πρώην αμάξι σου. Όπως λέω συνήθως, περίμενε το απρόοπτο.
Μία από τις εντολές μου.
XVΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΑΠΡΟΟΠΤΑ
-Εντολές; -Ναι.
Ένα είδος οδηγιών επιβίωσης. Έχω πάρα πολλές.
-Ενδιαφέρον. -Στο νούμερο ένα είναι η συνεργασία.
-Συνεργασία. Πολύ καλό. -Ευχαριστώ. Το σκεφτόμουν πολύ καιρό.
-Εγώ έχω κανόνες, κάτι λιγότερο βιβλικό. -Λατρεύω τους κανόνες.
Χωρίς κανόνες, επικρατεί χάος.
-Σ' ευχαριστώ. -Και ο Κολόμπους έχει αρκετούς κανόνες.
-Ναι, έχω. -Καταπληκτικά.
Όπως;
-Δεν θέλω να περιαυτολογήσω. -Έλα, δεν πειράζει.
-Θα τα πω εγώ. -Ευχαριστώ.
-Νούμερο ένα, γυμναστική. -Σωστά.
Γυμναστική, μάλιστα.
-Τι; -Δεν θέλω να κοροϊδέψω.
Αλλά η καρδιαγγειακή άσκηση είναι το νούμερο 29 του.
Δηλαδή, έχει άλλες 28 εντολές που θεωρεί πιο σημαντικές.
Πες μία από τις καλές σου.
Νούμερο 12.
Ο κόσμος είναι η τουαλέτα σου, μπορείς να τη βγάλεις έξω όπου θες
κι είσαι εντάξει.
Τη βγάζεις έξω οπουδήποτε; Το βρίσκω λίγο αγενές.
Τη βγάζεις έξω αν είσαι άντρας, προφανώς. Αν είσαι γυναίκα, το αποκαλύπτεις.
-Ένα από τα δύο. -Εγώ λέω προσοχή στις τουαλέτες.
Γενικώς προσέχω τις τουαλέτες.
-Όχι συγκρίσεις, δεν είναι διαγωνισμός. -Δεν χρειάζεται.
Αλλά στο νούμερο 18 έχω το ζέσταμα.
-Μα... -Μια χαρά. Εγώ έχω προθέρμανση.
Ξαναλέω ότι δεν είναι διαγωνισμός, αλλά η εντολή 45 για μένα είναι
προσοχή στους τρόπους.
Βιώνουμε έναν όλεθρο, αλλά δεν χρειάζεται να είμαστε αγενείς.
Ναι, "κοντά τα χέρια σου" είναι το νούμερο 42. Έχεις αντηλιακό;
-Απλώς σκιά. -Σκιά. Φυσικά.
Είναι δωρεάν και παντού. Ναι. Νούμερο δύο, διπλή βολή.
-Στο πέντε έχω "σιγουρέψου ότι πέθανε". -Σιγουρέψου ότι πέθανε.
-Μακριά από ευπαθή τρόφιμα. Το έχεις αυτό; -Έχω σακουλάκια Ziploc.
-Το ίδιο, αλλά με άλλες λέξεις. -Ναι. Ακριβώς.
Δεν θα χρησιμοποιούσα τη λέξη "Ziploc",
γιατί αποφεύγω τις μάρκες.
Ωραία. Γιατί επιστρέψατε τόσο σύντομα;
Πηγαίναμε προς τα Βραχώδη Όρη, αλλά οι καταραμένοι οι Μπολτ...
Οι Μπολτ;
-Ναι. -Τα ζόμπι που περιφέρονται στις πεδιάδες.
Πολύ πιο ζόρικα από αυτά που ξέραμε.
Μάλλον λόγω τρεξίματος και κυνηγητού. Τα λέμε Μπολτ, από τον Γιουσέιν Μπολτ.
-Είναι πάρα πολύ γυμνασμένα. -Ναι, πολύ λογικό ακούγεται.
-Εμείς τα λέμε Τ-800. -Ο Εξολοθρευτής. Τρελαίνομαι!
-Αλήθεια; -Η αγαπημένη μου ταινία. Το νούμερο 2.
-Εξολοθρευτής 2, η δεύτερη αγαπημένη μου. -Και νούμερο ένα;
Η Φαντασία.
Μάλιστα. Η τροφή των Μπολτ μειώνεται και κατευθύνονται ανατολικά. Άσχημο αυτό.
Ξέρεις τι άλλο είναι άσχημο;
Δολοφόνησες το Κτήνος.
Κάτσε να φωνάξω την οδική βοήθεια. Σίγουρα θα σπεύσουν.
Πρέπει να παίζεις το χαρτί σου...
Το κοστούμι είχε αρχίσει να μου κόβει την κυκλοφορία.
Προς τον κόλπο σου;
Τον δικό σου κόλπο.
-Τι θα πιεις, Φλόριντα; -Μου φαίνεται τύπος που πίνει Λέμον Ντροπ.
Κάτι με ομπρελίτσα τέλος πάντων.
-Άκουσα "κάτι με ομπρελίτσα". Κάν' τα δύο. -Τρία, παρακαλώ.
Το τσιράκι σου είναι αυτό;
Ο συνοδοιπόρος μου είναι.
Βλέπεις τον Φλάγκσταφ και ίσως σκέφτεσαι "Είναι λιγάκι λεπτός, μικροκαμωμένος".
Ακόμα και θηλυπρεπής, αλλά είναι πραγματικό θηρίο. Μάλιστα.
Έλα τώρα. Μιλάς πολύ γλυκά, γλυκούλη μου.
-Σ' ευχαριστώ. -Μα σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ναι, αχώριστοι κι εμείς. Ίσως φαίνεται λίγο φλώρος, αλλά είναι κι αυτός θηρίο.
Τρώει ζόμπι για πρωινό και τα χέζει μέχρι το μεσημεριανό.
Στην υγειά μας.
Τα χέζει όλα μέχρι το μεσημεριανό.
Τι διάολο ήταν αυτό;
Μάλλον σας ακολούθησαν.
Θεέ μου, είναι Τ-800.
Ή το λιγότερο Τ-700.
-Δεν υπήρχε Τ-700. -Ναι, το Τ-800 ήταν το πρώτο μοντέλο.
-Τι καλά που σας έχουμε και τους δυο. -Ωραία.
Όρμα ή σκάσε.
Πολύ παλιακή ατάκα.
Ωραία. Το 'χουμε.
Δεν στέλνεις ένα αγόρι να κάνει αντρική δουλειά.
Εμείς τα φέραμε εδώ κι εμείς θα τα κανονίσουμε.
Ξέρεις κάτι; Πάνω τους.
-Έχετε σύνθημα για όταν ζορίζει το πράγμα; -Καλό αυτό.
-Έλα, Φλαγκ, πάμε να τους δείξουμε. -Μάλιστα. Έγινε, αφεντικό.
Hasta la vista, baby. Από τον Εξολοθρευτή 2.
Θυμάσαι;
Έτοιμος, φίλε;
Γαμάτος είναι.
-Διάολε! -Ρούφα τις σφαίρες!
Έλα! Άρπα μερικές!
-Τους βρίσκει άλλος μοναδικά ενοχλητικούς; -Πάρ' τα!
Μοναδικά; Όχι.
Δεν τους δίνω πολλές πιθανότητες.
Αγνόησαν τον κανόνα 52, μη φοβάσαι να ζητάς βοήθεια.
Θα σε σκίσω, καριόλη!
-Φλάγκσταφ; -Ναι, αφεντικό.
Ήσουν καταπληκτικός σήμερα. Χωρίς πλάκα.
Φοβερή δουλειά.
Μου φαίνεται ή όλο και αγριεύουν οι Μπολτ;
Είναι εντελώς μαλάκες.
Σε φωτογράφισα σε δράση. Θα μπει στο λεύκωμα αυτή η φωτογραφία.
Θα 'ναι πολύ καλή.
Ανεβάζεις τον πήχη όλο και πιο ψηλά. Γι' αυτό θα συνεχίσουμε την πορεία μαζί.
-Είμαι περήφανος για σένα. -Είχα τον καλύτερο δάσκαλο.
Έλα τώρα.
-Μπράβο, Κερκ. -Ευχαριστώ.
-Και γαμώ τις φωτογραφίες θα 'ναι. -Τι καλά που σε άφησε να βάλεις το καπέλο.
-Κερκ; -Ναι;
Νομίζω ότι έχεις κάτι εδώ.
Ποιο, αυτό;
Ναι, αυτό είναι... Ένα απλό τατουάζ είναι.
-Έκανες τατουάζ το δάγκωμα ζόμπι; -Όχι, το είχα κάνει παλιά στο Μπερναλίγιο.
Λοιπόν, ηρεμήστε όλοι, παιδιά.
Όλα καλά.
Νεβάδα, γιατί δεν φτιάχνεις ένα από τα γνωστά σου...
Ήταν λίγο παράξενο αυτό.
-Ναι. -Λοιπόν, ας ηρεμήσουμε.
Ένα ποτάκι θα πιούμε απλώς.
Για να γιορτ... να γιορτ...
Με συγχωρείτε. Δεν τρέχει τίποτα. Είναι η ένταση της μάχης.
Παιδιά, νομίζω ότι ο Αλμπουκέρκι μολύνθηκε.
Εγώ; Μολύνθηκα;
Εσένα σε δάγκωσαν δύο φορές.
-Φλάγκσταφ! -Ναι.
Όχι, όχι. Ψέματα είναι. Πιστέψτε με. Εντάξει;
-Κανείς δεν με δαγκώνει ποτέ. -Ναι, το ξέρω. Ούτε εμένα. Ξεγλιστράμε.
-Έτσι; -Ξέρω. Είσαι καλά;
-Καλά είμαι. Εντελώς καλά. -Είσαι;
-Καλά είμαι. -Ωραία, παιδιά. Είναι μια χαρά.
Όχι, δεν είναι καλά.
Όχι, Φλάγκσταφ, αρχίζεις να μοιάζεις με Τ-800. Εξολοθρευτής 2.
Όχι, όχι!
Όχι!
Κάνε στην άκρη!
Όχι!
Φλάγκσταφ, παραβιάζεις δέκα εντολές αυτή τη στιγμή.
Αυτή είναι για ό,τι έκανες στο Κτήνος.
Συγγνώμη!
-Πώς τα πας; -Χάλια.
-Εσύ πώς πας; -Χάλια.
Συγγνώμη, παπούτσια. Συγγνώμη, Έλβις.
Γαμώτο.
-Τώρα πώς πας; -Ακόμα χάλια! Θες να αλλάξουμε;
Να αλλάξουμε; Κι εγώ τι θα κερδίσω;
Σκατά!
Βοήθεια!
-Πυροβόλησέ τον! -Δεν θέλω να χτυπήσω εσένα.
Σκατά.
Όπλο, θέλω όπλο. Γαμώτο.
Σταμάτα να ρίχνεις. Το 'χω.
Ωραία, γιατί ξαναγεμίζω!
Μη βαράς! Μη βαράς! Μη βαράς! Βάρα!
Σκατά.
Όχι, όχι εμένα! Μη! Γαμώτο.
Hasta la vista, baby.
Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.
Πολύ μαλάκες οι τύποι.
-Μπράβο. -Ευχαριστώ.
-Μπορώ να βάλω το καπέλο; -Μπα, άκυρο.
Καλά.
Ζομποκτονία της Χρονιάς;
ΖΟΜΠΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
Δεν συγκρίνεται με την ερμηνεία του Ματέο Μπιάνκι στην Πίζα της Ιταλίας.
Βοήθεια! Είμαι ένας χαμένος τουρίστας με δυο ανυπεράσπιστα παιδιά.
Βοήθεια!
Γαμημένα καθάρματα!
Ναι, σ' αυτήν την Πίζα.
Σιγά μη με φάτε.
Όχι σήμερα!
Άντε γαμηθείτε!
Συγχαρητήρια, Ματέο.
-Ελάτε να θαυμάσετε! -Χριστέ μου, κοίτα το Μπιγκ Φατ Ντεθ.
Αυτό το πράγμα αναποδογυρίζει εύκολα.
Όντως.
Φίλε, νομίζω ότι πρέπει να της ζητήσεις να έρθει μαζί μας.
-Όχι. -Έλα. Νομίζω ότι ταιριάζουν.
Τι σας λέω τόσο καιρό; Προσπαθώ να ξεφορτώνομαι φορτίο, όχι να το μαζεύω.
-Ναι. -Εξάλλου, δεν της πάει να κάνει τέτοιο.
Μείνε ασφαλής, ηλιοφώτιστη πολιτεία.
Συγγνώμη.
Μείνε επικίνδυνη, Νεβάδα.
Μάλιστα. Χωρίς παρεξήγηση, η αδερφή μου είναι ακόμα κάπου χαμένη.
Πρέπει να την κάνουμε.
Αν από θαύμα δεν πεθάνεις...
θα έχω πάντα θέση για σένα στην είσοδο.
Καλύτερα να μείνω ζωντανός.
Ωραία, ήρθες. Μπράβο.
Ξέρεις να οδηγείς αυτό το πράγμα;
Θα πάω να το κατεβάσω το πιτσιρίκι και μετά μπαίνετε κι εσείς.
Ωραία.
Είναι άγριο πράγμα, αλλά θα το δαμάσω.
Γαμώτο.
-Νομίζω ότι πήρε το κολάι. -Σκατά.
-Όχι, όχι. -Όχι.
Γαμημένο!
Το 'χω.
Γαμώτο, γαμώτο, γαμώτο!
Γαμώτο!
Να αφήσεις σημείωμα.
Είναι δική σου ειδικότητα.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Καλά. Θα οδηγήσω εγώ.
Τι ήταν αυτό;
Ικανοποιητικό.
Συνεργασία. Η ομάδα έρχεται πάντα πρώτη. Απίστευτο που δεν το 'χα σκεφτεί. Βλακεία.
Αν ήταν τόσο σπουδαίος ο Φλάγκσταφ,
πού ήταν η αδιαμφισβήτητα πανέμορφη, αλλά συναισθηματικά αλώβητη Κάνσας Σίτι;
Δεν ξέρω. Ίσως τον χώρισε επειδή θεώρησε ότι δεν είχαν σοβαρή σχέση.
Ή ίσως επρόκειτο να επιστρέψει με πρόφαση ότι χρειαζόταν όπλα και πυρομαχικά.
Πού το πας;
Νομίζω ότι είσαι αρκετά έξυπνος για να καταλάβεις.
Θεέ μου.
Μου κάνεις πλάκα.
-Μου κάνεις πλάκα! -Μου κάνεις πλάκα, γαμώτο μου.
Γιατί είναι ακόμα ζωντανή αυτή;
Θεέ μου. Μου λείψατε, παιδιά.
Θεέ μου.
Κοίτα μπροστά σου.
Γεια σου, παππούλη!
Ελάτε να τα πούμε.
Είναι πολύ περίεργο που σε βλέπουμε. Την τελευταία φορά ήσουν...
-Ήσουν ζόμπι. -Μακάρι.
Φταίει η χαζοαλλεργία στους ξηρούς καρπούς.
-Αλλεργία; -Ναι.
Ναι, νομίζω έφταιγε το σνακ που μου έδωσε η Γουίτσιτα.
Ποιος να 'ξερε ότι περιείχε ξηρούς καρπούς;
Εγώ όχι. Νόμιζα ότι ήταν βίγκαν.
Ήθελα να πω ότι είχα αλλεργική αντίδραση, αλλά νόμιζες ότι ήθελα να σε δαγκώσω.
-Ναι, όμως... -Όχι ότι σε πείραξε την άλλη φορά.
Ευχαριστώ που έριξες από πάνω μου.
Ήθελα να σε τρομάξω για να φύγεις.
Δεν θα με ξεφορτωθείς τόσο εύκολα.
Ωχ, όχι!
Κι εκεί που κρυβόμουν στο δάσος, σκέφτηκα "Μα έμενα σε καταψύκτη.
Γιατί να μη δοκιμάσω κινούμενο καταψύκτη;"
Δεν μπορώ να αμφισβητήσω αυτή τη λογική.
Μου έλειψε αυτό.
-Σαρκαστικό ήταν αυτό; -Ήταν;
Γιατί δεν πάμε σ' ένα νησί;
-Πολύ καλή ιδέα. -Δεν θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ζόμπι.
-Φυσικά. -Να πάμε στο Νησί των Πειρασμών.
Ε, ξύπνα.
-Τι; -Ε, ε.
-Ε, ε, ε. -Ε, ε, ε.
Κοίτα μπροστά σου.
Θέλεις να αλλάξω CD;
CD είναι αυτό που ακούμε;
-Ναι, είναι Portishead. -Τι είναι αυτό;
-Portishead είναι αυτό; -Ναι. Το αστείο είναι
ότι παλιά νόμιζα πως λέγονται "Portashed", ώσπου πήγα σε συναυλία και το εξήγησαν.
Εγώ νόμιζα "Portasheed".
-Ναι, πολύ αστείο. -Ναι.
Για μένα ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν γραφτό να είμαι με τη Γουίτσιτα.
Επομένως, η Μάντισον επέστρεψε την πιο ακατάλληλη στιγμή.
Βέβαια, χάρηκα που δεν είχε γίνει ζόμπι. Μα γιατί δεν πήγε πίσω στην κατάψυξή της;
Ε, δείτε. Κοιτάξτε.
Κοίτα.
Φτάσαμε στο Μπάμπιλον.
Ο πρωτόγνωρος ενθουσιασμός στη φωνή μου οφείλεται σε δύο λόγους.
Πρώτον, ίσως βρήκαμε τη Λιτλ Ροκ στ' αλήθεια.
Δεύτερον, ίσως βρήκαμε επιτέλους το σπιτικό μας, κάτι που έψαχνα εξαρχής.
-Μπάμπιλον. -Το λατρεύω αυτό το τραγούδι.
Είναι τόσο όμορφα εδώ.
-Χριστούλη μου! -Τι έγινε, ρε γαμώτο;
-Απόλαυσε τα μικρά πράγματα. -Ήταν οι βαλίτσες μου μέσα.
-Όχι, δεν ήταν. -Απαγορεύονται τα όπλα.
Μ' αρέσει ήδη το μέρος αυτό. Έχετε πολύ χιούμορ.
Δεν επιτρέπονται τα όπλα.
Δεν δίνω τα όπλα μου για κανέναν λόγο, τέλος.
Τότε, δεν μπορείτε να μπείτε στο Μπάμπιλον.
Μπορείς να περιμένεις στο αμάξι.
Θες να δεις τη Λιτλ Ροκ ή όχι;
-Να τη. -Δεν ξέρω. 40 μέρες με ενοχλεί το έντερο.
Λιτλ Ροκ.
-Γεια. -Γεια σας.
-Τι κάνετε εσείς εδώ; -Πόσο χαίρομαι που είσαι καλά.
-Ωραία. -Θεέ μου.
-Έλα εδώ. -Γεια.
-Σοβαρά τώρα, τι κάνετε εδώ; -Δεν αποχωριζόμαστε η μία την άλλη.
Το ξέρω. Χίλια συγγνώμη.
-Υποσχέσου μου κάτι. Τέρμα τα σημειώματα. -Τέρμα. Ποτέ ξανά.
-Ποτέ. -Ωραία.
Για να ξέρετε, απαγορεύονται οι παρτούζες.
-Άντε καλά, παρτούζα. -Όχι!
Γεια σου, Γουίτσιτα. Εσύ θα 'σαι ο Κολόμπους, κι εσύ ο Ταλαχάσι.
-Μπέρκλεϊ; -Από το Μπέρκλεϊ είσαι;
-Εσύ είσαι ο Μπέρκλεϊ; -Όχι, έλα τώρα.
Είμαστε κι οι δυο από το Μπέρκλεϊ;
-Μπέρκλεϊ! -Έλα, ηρέμησε.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε να με δείτε,
αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι εδώ είναι όλοι ειρηνικοί,
φιλικοί και ευγενικοί. Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι ταιριάζετε εδώ.
-Έλιωσαν τα όπλα μας! -Αυτό ακριβώς λέω.
Νομίζω ότι πρέπει να μείνουμε.
-Δεν έχεις ψήφο εσύ. -Κι όμως, έχω.
Δεν έχεις ακούσει ποτέ για γυναικείο ξίφος;
Γυναικεία ψήφος μήπως;
-Όχι, καλέ μου. -Μη χειρότερα.
-Ποια είναι αυτή; -Είμαι η Μάντισον.
-Μην το πεις. -Θα ξετρελαθείς.
-Μην το πεις. -Είναι η κοπέλα του Κολόμπους.
Είναι επίσημο.
Δεν έχασες χρόνο βλέπω.
-Ευχαριστώ για την ψήφο σου. -Παρακαλώ.
-Πάω στον κύκλο των κρουστών. Άργησα. -Λιτλ Ροκ!
Με συγχωρείτε.
Βλέποντας τη Λιτλ Ροκ ασφαλή και ανάμεσα σε φίλους της ηλικίας της,
ο Ταλαχάσι κατάλαβε ότι η φωλιά του είχε αδειάσει.
Κι άρχισε να ακούει το κάλεσμα του βουβαλιού.
ΜΠΑΜΠΙΛΟΝ
Λοιπόν, είμαι έτοιμος.
Ελάτε τώρα, μην κάνετε έτσι. Σας είχα πει ότι θα φύγω.
Δηλαδή, την κοπανάς έτσι απλά;
Ήρθε η ώρα. Πρέπει να συνεχίσω τις περιπέτειές μου.
Η Λιτλ Ροκ είναι ασφαλής
και ο μοναχικός λύκος πρέπει να πάει για κυνήγι.
Πού θα πας;
Η κατεύθυνση είναι ο προορισμός. Δυτικά.
Η Δύση είναι από εκεί.
Ναι, τέλος πάντων, όπως λέει και ο Φιλ Κόλινς,
"Αν αγαπάς κάποιον, άφησέ τον ελεύθερο".
-Είμαι σίγουρη ότι δεν το είπε αυτός. -Αυτός ήταν.
-Όχι, κάποιος άλλος. -Σίγουρα ήταν αυτός.
Ναι. Γεια χαρά.
Δεν μ' αρέσουν οι αποχαιρετισμοί...
-Μόνο μην πεις αυτό με το γουρούνι. -Να έχετε τα βυζιά σας στεγνά.
-Μάλιστα. -Δεν το περίμενες, ε;
Θα προτιμούσα το γουρούνι.
Άκου.
Μην κάνεις κάτι που δεν θα έκανα εγώ.
-Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. -Μπα, όχι.
Όχι; Καλά.
Λοιπόν, θα μου λείψετε, παιδιά.
-Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ, πώς-σε-είπαμε. -Τα λέμε, μάγκες.
-Ταλαχάσι τον λένε, σου το έχω πει. -Σάλι Τάλι!
Θέλω ένα σπιτικό Όπου τα βουβάλια θα τρέχουν
Τα ελάφια και οι αντιλόπες θα παίζουν
Κουβέντα άσχημη σπάνια θα ακούγεται
Και ο ουρανός δεν θα είναι...
Είναι Τ-800.
Αλλαγή σχεδίου.
Κουμπαγιά
Κουμπαγιά, Βούδα
Όλοι μαζί.
Κουμπαγιά
Σ' εσένα έρχεται.
Να το. Πάμε πάλι.
Δεν πειράζει. Το βρήκα. Συγγνώμη.
Ναι. Το 'χω.
-Πρέπει να το κλοτσήσεις. -Αλήθεια;
-Δεν έχεις ξαναπαίξει χάκι σακ; -Νόμιζα ότι είναι σαν κουτσό.
-Ο Σάλτι Τάφι γύρισε! -Γαμώτο!
Μια ορδή Τ-800 κατευθύνεται προς τα δω.
Τα γαμημένα τα πυροτεχνήματα τους καλούν για φαΐ.
Σταματήστε τα πυροτεχνήματα και τη μουσική! Σκάστε όλοι σας!
Σκασμός.
Ερώτηση:
Λιώσατε όλα τα όπλα;
Ναι, έτσι φτιάχνουμε αυτά τα μπιχλιμπίδια.
-Χριστέ μου. -Τα όπλα μου!
Γεια. Σκέφτηκα κάτι. Ίσως έχω σχέδιο.
Τι;
Δεν σκέφτηκα τίποτα. Τραγούδια γράφω.
Όχι, αντιγράφεις τραγούδια.
-Άκου, Μπέρκλεϊ. -Ναι;
Δεν νομίζω ότι έχουμε μέλλον.
Ακόμα και τα 12χρονα ξέρουν τον Μπομπ Ντίλαν, ρε ψωνάρα.
Θεέ μου. Δεν θα το αρνηθώ, πολύ τη χάρηκα αυτή τη στιγμή,
αλλά πλησιάζουν ζόμπι.
Λοιπόν, στρατηγέ του Εμφυλίου, λογικά θα ξέρεις να μάχεσαι.
Φυσικά.
Ενάντια στη φτώχεια, τον σεξισμό, την κοινωνική αδικία.
-Ας δοκιμάσουμε να τρέξουμε. -Τέρμα το τρέξιμο.
Τι να το κάνεις το σπίτι αν δεν μπορείς να μείνεις;
-Κολόμπους; -Ναι, Θορ;
Θα με κάνεις να κλάψω.
-Όχι, σε παρακαλώ, μη. -Θεέ μου.
Εντάξει, το ξεπέρασα.
Κατά τη γνώμη μου, μόνο ένα πράγμα μπορούμε να κάνουμε.
Παρτούζα, ε;
Όχι.
Θα τα πολεμήσουμε.
Θα 'σαι ο πρώτος που θα πεθάνει, αλλά μ' αρέσει ο ενθουσιασμός σου.
-Ίσως πεθάνεις. -Ευχαριστούμε για τη θυσία σου.
Λοιπόν, ακούστε με όλοι.
Είναι 100 φορές περισσότερα από εμάς, αλλά δεν έχουν αυτό που έχουμε εμείς.
Όπλα;
-Δεν έχουμε όπλα. -Τι;
Εμείς έχουμε καρδιά, μυαλό και βιοντίζελ.
ΜΠΟΥΜ
Θα βάλουμε φωτιά στα ζόμπι, σαν να γιορτάζουμε την 4η Ιουλίου.
Μετά χτυπάμε όσα απομείνουν. Θα σχηματίσουμε έναν διάδρομο.
Ένα, δύο, τρία.
-Και θα τα αποτελειώσουμε. -Φοβερό.
-Θα πετύχει το σχέδιο, ε; -Πρέπει να πετύχει.
Κυλάμε.
-Συνέχισε να βιδώνεις. -Ναι.
-Βίδωνε. -Ναι.
ΓΕΙΑ ΧΑΡΑ!
Δεν υπάρχει επιστροφή πια.
Ορίστε.
Ωραία.
Ναι, θα πετύχει.
Ωραίο αυτό.
-Σημαίνει ότι έρχονται τα ζόμπι! -Παιδιά, έρχονται!
-Ορμάτε ή σκάστε. -Πρέπει να βρεις καινούρια ατάκα.
Πάμε να κόψουμε κώλους.
Δεν είναι και καμιά ατάκα της προκοπής.
-Τι πρόβλημα έχει αυτή; -Δεν ξέρω. Εμένα μου αρέσει.
-Ξεκινάμε. -Εντάξει.
Έρχονται τα ζόμπι!
-Θεέ μου. -Προσέξτε!
-Να τα. Έρχονται. -Θέσεις μάχης!
Βάλτε τους φωτιά.
Ελάτε, πάμε να προστατευτούμε.
Αυτό είναι.
Έκρηξη τώρα!
Έλα. Τώρα πρέπει να εκραγεί.
Δεν πέτυχε.
Γαμώτο.
Θεέ μου.
Που να με πάρει. Πέτυχε.
Θεέ μου.
-Ωραία. Τώρα καθαρίζουμε τους τελευταίους. -Ναι, εντάξει.
Σκατά. Αυτοί είναι οι τελευταίοι;
Γαμώτο. Να τα μας.
Ετοιμαστείτε.
Σκοτώστε τους καριόληδες!
Παιδιά, λυπάμαι που το λέω,
αλλά φτάσαμε στο τέλος της διαδρομής.
-Έλα εδώ. -Σας αγαπώ.
-Εγώ σας αγαπώ πιο πολύ. -Ζήσαμε πολλά μαζί.
Θεέ μου, θα πεθάνουν.
Εδώ!
Ελάτε να θαυμάσετε!
Να ζήσουν τα βλαχαδερά!
-Να σε πάω κάπου; -Βεβαίως.
-Ελάτε μέσα. -Πάμε.
-Έχετε δεθεί όλοι; -Δενόμαστε τώρα.
ΚΑΝΟΝΑΣ 4: ΖΩΝΕΣ
Κανόνας τέταρτος.
-Κι εσύ. -Δεν είμαι γυναικούλα σαν τον Κολόμπους.
Μην το πάρεις προσωπικά.
-Θεέ μου! -Για κάποιο λόγο υπάρχουν οι ζώνες.
Ναι.
Σαν να ανακατεύομαι λιγάκι.
-Να ανοίξουμε κάνα παράθυρο; -Δεν πρόκειται.
Λιτλ Ροκ, άνοιξε το παράθυρο.
Αν ξεράσεις, θα ξεράσουμε όλοι.
Ωραία, εντάξει.
Μπορείς να σταματήσεις για να με φάνε τα ζόμπι; Θα νιώθω πιο άνετα.
-Πρόσεξε! -Κάν' το.
Είσαι τόσο σέξι.
Μπορείς να μη λες "σέξι"; Ήδη έχω ναυτία.
Σκατά. Σκατά. Σκατά.
Σκατά.
-Σκατά. -Είστε καλά;
-Ευχαριστούμε που πετάξατε μαζί μας. -Πάμε!
Σας είπα ότι αναποδογυρίζει εύκολα.
-Πρέπει να φύγουμε. -Ελάτε.
Γρήγορα! Έρχονται!
-Όχι! -Ελάτε, έρχονται!
-Πάμε, κουνηθείτε. -Γαμώτο.
-Ελάτε. -Γαμώτο.
Ελάτε.
-Σκατά. -Σκατά.
Ευχαριστούμε.
ΚΑΝΟΝΑΣ 52: ΖΗΤΑ ΒΟΗΘΕΙΑ
-Ναι! -Έρχονται!
-Μπείτε μέσα. Άντε! -Γρήγορα!
ΚΑΝΟΝΑΣ 1: ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
Τρέξτε!
-Ξέμεινα από σφαίρες! -Φύγετε, παιδιά. Σας ακολουθώ.
Πάρτε θέσεις! Σχηματίστε τον διάδρομο! Θα τα καθυστερήσω.
Πάρτε να 'χετε, μαλακισμένα!
Η ιστορία της Ζόμπιλαντ δεν γράφεται
χωρίς να αναφερθείς σε μια αξέχαστη μέρα.
Τη μέρα που ένα ελεύθερο πνεύμα έκανε την υπέρτατη θυσία
και τίμησε τους Ινδιάνους προγόνους που ίσως είχε, ίσως και να μην είχε.
Τη μέρα που ηγήθηκε στο πρώτο, τελευταίο, μοναδικό άλμα ζόμπι της Αμερικής.
Ζομποκτονία της Χρονιάς;
Του αιώνα.
Ένα πρόβλημα μόνο. Εντάξει, δύο.
-Ταλαχάσι! -Κρατήσου, ερχόμαστε.
Κρατήσου.
-Βοήθεια! Πέφτω! -Γαμώτο!
Δεν μπορούμε να σε βοηθήσουμε.
Παιδιά, βοηθήστε με!
-Γαμώτο. Τι να κάνουμε; -Ρίξτε τους κάτι.
Γαμώτο. Σκατά. Συγγνώμη.
Με χτύπησες στα μπαλάκια με το σακουλάκι.
-Συγγνώμη. -Τι;
Γλιστράνε τα χέρια μου. Θα πέσω.
Όχι! Μη!
Ζήτω ο βασιλιάς.
Παιδιά, ακόμα κρέμομαι.
-Δώσε μου το χέρι σου. -Κράτα με.
-Δώσε το πόδι σου. -Γαμώτο, Κολόμπους!
-Τέντωσε το δάχτυλο! -Απαίσια ιδέα η ανθρώπινη αλυσίδα!
-Δεν φτάνω. -Κλότσα. Το έπιασα.
Τράβα.
Σ' έπιασα.
Εντάξει.
Φίλε, είσαι καλά;
-Ναι. -Ήταν απίστευτο.
Ευχαριστώ.
Κράτησες το όπλο;
Θα άφηνα το αγαπημένο μου χριστουγεννιάτικο δώρο;
Γιατί δεν το έβγαλες νωρίτερα;
Το ξέχασα. Κάπνισα πολύ μπάφο.
Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει.
Ναι.
Ναι;
Ναι, ναι;
Ναι, ναι.
Ναι, ναι, ναι;
-Ναι. Ναι. -Ναι;
Αλήθεια;
Πώς άλλαξες γνώμη;
Ανεξάρτητα από τα ζόμπι, είναι γραφτό να είμαστε μαζί.
Ουσιαστικά, αυτό της ανήκει.
Ωραία.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
-Ωραία. Είσαι έτοιμη; -Ναι.
-Είμαι εντάξει. -Ωραία.
-Άντε, κάν' το επιτέλους. -Εντάξει.
Τέλεια.
-Σε ποιο χέρι; -Σ' αυτό.
-Ωραία. -Ωραία, ναι. Πάμε.
Έλα εδώ.
Ωραίο.
Θα συνοδεύσω αυτόν τον χέστη στην εκκλησία.
Ευτυχώς που δεν πέθανες.
Κομητεία Γουόσο.
-Τι; -Κομητεία Γουόσο, Νεβάδα.
Ρίνο.
Η μεγαλύτερη μικρή πόλη του κόσμου.
-Κάντε το. -Ευχαριστούμε.
-Ωραία. -Θεέ μου.
Τι; Τι;
-Έλεος! -Σκατά.
-Χόμερ. Έπεσε. -Η δουλειά μας τελείωσε.
Ας το γιορτάσουμε.
-Ελάτε! -Ναι!
Περιμένετε κι εμένα.
Είναι Fleetwood Series 60 του 1955.
Μου έχουν σηκωθεί όλες μου οι τρίχες.
-Μπλιαχ. -Πού πάμε;
Στο σπίτι;
Σπίτι;
-Ναι. -Καλή ιδέα.
Πού είναι το σπίτι;
Νομίζω ότι είμαστε ήδη εκεί.
Γιατί μας δίδαξαν πολλά οι περιπέτειές μας για την ιδέα του σπιτιού.
Η Γουίτσιτα δεν χρειαζόταν να το φοβάται πια. Εγώ δεν είχα ανάγκη να το αναζητώ.
Διότι σπίτι δεν είναι ένα μέρος, είναι οι άνθρωποι με τους οποίους είσαι.
Αυτό θα πει να είσαι με φίλους. Και οι δικοί μου φίλοι είναι γαμάτοι.
Μέχρι την επόμενη φορά, είμαι ο Κολόμπους, Οχάιο,
εκ μέρους των Γουίτσιτα, Λιτλ Ροκ, Ρίνο και Ταλαχάσι,
και σας λέω hasta la vista, baby.
Αυτό για σένα, Φλάγκσταφ.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: Δέσποινα Πασσαλή
Ε, συγγνώμη. Κάτι ακόμα.
Νιώθω τύψεις γι' αυτό που είπε η Νεβάδα.
Σχετικά με τη Μαρεϊοποίηση κάποιου.
Δικό μου λάθος. Εξέθεσα τον καλύτερο κωμικό της γενιάς μας.
Αλλά θα ήθελα να επανορθώσω.
Και γι' αυτό, επιστρέφουμε στο 2009.
Ζ-ΛΑΝΤ
ΗΜΕΡΑ ΜΗΔΕΝ
ΓΚΑΡΦΙΛΝΤ 3: Ο ΠΑΧΟΥΛΟΣ ΓΑΤΟΣ
Καλώς ορίσατε στο Γκάρφιλντ 3: Ο Παχουλός Γάτος.
Έχετε πέντε λεπτά ο καθένας.
Παρακαλώ, να κάνετε ερωτήσεις σχετικές με την ταινία.
Η ιδέα για μια τριλογία ήταν κάτι... Ως καλλιτέχνης, σκέφτεσαι τα εκπληκτικά:
Ο Νονός και...
Φονικό Όπλο.
Το ερώτημα είναι γιατί το Γκάρφιλντ 3;
-Μπορεί να μείνει μεταξύ μας; -Ναι.
Τα ναρκωτικά κοστίζουν.
Ως ηθοποιός, πόσες από τις εννιά ζωές νομίζετε ότι σας έχουν μείνει;
Έχω κάνει τρεις τέτοιες, τρία Γκάρφιλντ.
Άρα, έξι.
Η ουσία του Γκάρφιλντ, πιστεύω...
Μάλιστα.
...είναι η τριχόμπαλα.
Είχα προαίσθημα ότι θα αναφερόταν αυτό.
Θα μου δώσετε μια τριχόμπαλα;
Θα βγάλετε μια τριχόμπαλα, να τελειώνουμε;
-Όχι. -Θα προσπαθήσεις τώρα;
-Βγάλε μια τριχόμπαλα. -Έλα τώρα.
Έλα.
Τι θα 'λεγες να το κάναμε μαζί;
-Εντάξει, έλα. -Παραλίγο.
Ας βγάλουμε μια σέλφι.
Ωραία.
Είσαι καλά, φίλε;
Ξέρασε στο μικρόφωνο.
Ένα μωρομάντηλο, παρακαλώ. Να τον πάμε στο δωμάτιό του;
Είμαι μεγάλος θαυμαστής σου.
Πάμε να φύγουμε, Τιμ. Φέρτε το αμάξι μου, είμαι έτοιμος.
-Δεν έχω ξαναδεί έτσι τον Αλ Ρόκερ. -Ήταν θεότρελο.
Καμιά φορά νιώθω μόνος εναντίον όλων.
-Θεέ μου. -Είναι όντως έτσι.
Θεούλη μου.
Με συγχωρείτε.
Ωραία.
Βοήθεια!
Μπιλ Μάρεϊ! Λατρεύω κάποιες ταινίες σας. Βοηθήστε με!
Δεν φοβάμαι τα φαντάσματα.
Μου τη δίνουν οι Δευτέρες.
Με συγχωρείτε, στα ισπανικά είναι...
Συγγνώμη για την προφορά μου.